Letnie igrzyska paraolimpijskie

"Coubertin igrzysk paraolimpijskich"
Jak wiadomo to właśnie francuski baron Pierre de Coubertin uważany jest za twórcę nowożytnej ery igrzysk olimpijskich. Dlatego też określenie "Coubertin igrzysk paraolimpijskich" jest jak najbardziej adekwatne do postaci niemieckiego neurologa, Sira Ludwiga Guttmanna. Urodzony w 1899r. lekarz w roku wybuchu drugiej wojny światowej przeniósł sie do Anglii, gdzie podjął pracę w szpitalu w Stoke Mandeville nieopodal Londynu. To on wprowadził i rozpowszechnił sportowe formy terapeutyczne, które znacznie przyspieszyły proces rehabilitacji paraplegików. W 1948 roku zorganizował pierwsze zawody sportowe dla osób niepełnosprawnych, wówczas nienazywane jeszcze igrzyskami olimpijskimi.

Trochę historii
Pierwsze igrzyska paraolimpijskie odbyły się w 1960 r. w Rzymie. Wzięło w nich udział 400 zawodników z 23 państw świata (bez Polaków). Od samego początku odbywają się co 4 lata, jednak dopiero rok 1988 okazał się przełomowy. Otóż od Seulu igrzyska paraolimpijskie rozgrywane są w tym samym mieście i na tych samych obiektach co igrzyska olimpijskie (mniej więcej w 2-3 tygodnie po ich zakończeniu).
Od zawodów w Rzymie minęło blisko pół wieku, a ilość sportowców biorących w nich udział powiększyła się niemal dziesięciokrotnie - od 400 do 3969 w Atenach w 2004 r.

Polacy
Polscy paraolimpijczycy nieco później przystąpili do tej wielkiej, sportowej rodziny. Po raz pierwszy nasza reprezentacja wystąpiła w 1972 r. na igrzyskach w Heidelbergu. Do tej pory nasi paraolimpijczycy zdobyli 626 medali.

Dyscypliny paraolimpijskie
Łucznictwo
Lekkoatletyka, w skład której wchodzą:
biegi na dystansach: 100m, 200m, 400m, 800m, 1500m, 5000m, 10000m, 4x100m, 4x400m, rzut dyskiem, pchnięcie kulą, rzut oszczepem, trójskok, skok w dal, skok wzwyż, pięciobój i maraton
Boccia (gra w kule)
Tzw. bowls
Kolarstwo szosowe
Jeździectwo
Piłka nożna drużyn 5-osobowych i 7-osobowych
Tzw. goalball (piłka dźwiękowa przeznaczona tylko dla osób niewidomych)
Judo
Tzw. powerlifting (trójbój siłowy przypominający podnoszenie ciężarów)
Wioślarstwo
Żeglarstwo
Strzlectwo
Pływanie
Tenis stołowy
Siatkówka
Koszykówka na wózkach
Szermierka na wózkach
Rugby na wózkach
Tenis na wózkach
Pary taneczne w dwóch odmianach (dwoje z pary na wózkach lub jedna osoba na wózku)

Zimowe igrzyska paraolimpijskie

Historia zimowych igrzyska paraolimpijskich rozpoczyna się w 1976 roku, a więc 16 lat po pierwszych letnich igrzyskach. Organizatorami turnieju byli Szwedzi - zawodników gościło miasto Ornskoldsvik. Wzięło w nim udział 250 niewidomych i mających amputowane kończyny sportowców z 17 państw, którzy wystartowali w narciarstwie biegowym i zjazdowym. 4 lata później turniej paraolimpijski powrócił do Skandynawii, tym razem do norweskiego Geilo. W trakcie tych igrzysk zaprezentowano konkurencję przypominającą saneczkarstwo (zjazd na sledgach - specjalnych siedzonkach zaopatrzonych w łyżwy - w torach lodowych), jednak nie przyjęła się ona i nigdy nie pojawiła się w programie igrzysk.
Kolejne 2 turnieje: III i IV igrzyska paraolimpijskie to austriacki Innsbruck. W 1984 roku do programu narciarstwa alpejskiego włączono zjazd, a w 1988 wystartowali zawodnicy w kategorii tzw. sit-skiing, czyli sportowcy na wspomnianych już sledgach i mono-ski.

Rok 1992 to pierwsze igrzyska paraolimpijskie, które odbyły się w tym samym miejscu, co igrzyska olimpijskie, a mianowicie w Tignes-Albertville we Francji. Konkurowano jedynie w narciarstwie biegowym i zjazdowym. Kolejne zawody odbyły się nie 4, a 2 lata po poprzednich, w Lillehammer, ponownie w Norwegii. Pojawiło się wówczas kilka nowych konkurencji, w tym biathlon, hokej na sledgach oraz slalom-gigant wchodzący w skład narciarstwa alpejskiego. Ponadto wystartowano tradycyjnie w narciarstwie biegowym i zjazdowym, a także w wyścigach na torze lodowym. Rok 1998 to Nagano - pierwsze igrzyska paraolimpijskie zorganizowane poza Europą. Właśnie w tym japońskim mieście do rywalizacji w narciarstwie biegowym zdecydowano sie dopuścić zawodników z lekkim upośledzeniem umysłowym (kategoria ID). Podczas tego turnieju padł rekord frekwencji publiczności oglądającej zmagania niepełnosprawnych sportowców (ok. 150 tys.) i zainteresowania mediów (1,4 tys. przedstawicieli).
Pierwsze igrzyska paraolimpijskie w XXI wieku zostały zorganizowane w Salt Lake City (USA). Do rywalizacji po raz pierwszy przystąpiły takie kraje jak m.in. Andora, Chile, Gracja czy Chiny. Podwyższone minima kwalifikacji spowodowały, iż pomimo większej ilości państw wzięła w nich udział mniejsza liczba zawodników.
IX igrzyska paraolimpijskie mamy świeżo w pamięci, gdyż odbyły sie w marcu bieżącego roku. Tym razem gospodarzami turnieju byli Włosi, a konkretnie Turyn. Dyscypliną debiutującą był tym razem curling na wózkach, który niejako z 4-letnim opóźnieniem zastąpił wyścigi na torze lodowym wycofane z programu po igrzyskach w Japonii (powodem zbyt mała liczba krajów, w których uprawiano tę dyscyplinę sportu).
Jubileuszowe, X igrzyska paraolimpijskie, odbędą się w 2010 roku w kanadyjskim Vancouver.

NIEPEŁNOSPRAWNI – SPRAWNI W SPORCIE

Jak widać, osoby niepełnosprawne mają takie samo zacięcie sportowe co ludzie zdrowi, potrafią trenować tygodniami i osiągnąć swój cel. Sport jest tak oczywistą i codzienną sprawą ludzką, która jest kolejnym przykładem na to, że osoby niepełnosprawne niczym się od zdrowych nie różnią, wystarczy tylko dać im szansę, a to udowodnią.

  
  kilka zdjęć z paraolimpiad:


[Rozmiar: 34468 bajtów]

[Rozmiar: 15696 bajtów]

[Rozmiar: 19390 bajtów]

  
kliknij tu, aby
zobaczyć efekty pracy
poznańskiej części grupy!